مادر...

هوا سرد بود

قلبی تپید ، دلی عاشق شد

خانه ای بنیان گرفت

مرد به چهره ی زیباترینش نگریست

زن آبستن شد

هوا سرد بود

دردی بی مهابا زن را بلعید

اشکی پیاله ی آب شد و پشت سرش ریخت

چشمی به انتظار نشست

باد وزید و زمستان را دزدید

برگ رقصید ، غنچه خندید و درخت میوه داد

طفل گریست ، زنی مادر شد

و گلستانه زیر پایش سامان گرفت ...