به چشمونت قسم دل تنگه تنگه
دلم هی پی چشای تو میگرده
به چشمونت قسم دل بیقرارم
دلم پر میزنه سیت کسی و کارم
دلم پر میزنه سی چال تشنیت
دلم پر میزنه سی جمه آبیت
هنو باور ندارم که تو نیسی
تو ایچه تو ور ایما نشسی
تو بوعه م بیی پ سی چی رتی
نگتی چی کنم با این یتیمی
نگتی چی کنم با جای خالیت
نگتی چی کنم با بی قراریت
دلم ای دل دلم ای دل
دل م بی قراره
دلم ای دل دلم ای دل
دلم غمخواری ناره
خداوندا دل م غصه داره
جیگرم تش گرته جون نداره
م ایسه چی کنم با قاب عکسش
م ایسه چی کنم با داغ مرگش
بوعه م خو جوون بی داد از ای داغ
بوعه م سایه بون بی داد از ای داغ
خداوندا دل م غصه داره
دل م درد بی اندازه داره
دل م درد بی اندازه داره
.....................................................................................................................................................
حدود یک ماه است که از فوت پدر میگذرد و من هنوز باور نکرده ام...
پدرم لهجه ی لری داشت و من سعی کردم به زبان خودش شعری برایش بگویم
من خیلی تسلط روی لهجه لری ندارم
اگر بعضی کلمات درست نیست
برچسب:
نویسنده: پویا محمدی